Ο Δήμος Μπουλούκος γράφει για τον Πορτογάλο που με την παράξενη στάση του, χάλασε σε μία μέρα τις άριστες εντυπώσεις που είχε δημιουργήσει.
Από την πρώτη στιγμή του ματς με την Κόστα Ρίκα φαινόταν εκνευρισμένος. Ο τηλεοπτικός φακός έδειχνε ασυνήθιστες εικόνες απ' ότι έχουμε συνηθίσει, με τον Σάντος φανερά εκνευρισμένο και αγχωμένο.
Ισως αυτός να ήταν ο λόγος που δεν μπόρεσε να δει καθαρά το παιχνίδι και στην πρώτη αλλαγή αντί να ενισχύσει τη μεσαία γραμμή με Φετφατζίδη ή Κατσουράνη, επέλεξε να βάλει τον Γκέκα στη θέση του Σάμαρα, κόβοντας την ομάδα στα δύο.
Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν η αποβολή του, μια αποβολή που δεν είχε λόγο να συμβεί τη στιγμή μάλιστα που το ματς πήγαινε σε τόσο κομβικό σημείο. Ολα αυτά βέβαια έχουν μικρή σημασία για έναν αγώνα που κρίθηκε κυριολεκτικά στις λεπτομέρειες και στην ρωσική ρουλέτα των πέναλτι.
Ωστόσο όλα αυτά δεν με ενόχλησαν. Δεν μπορώ να ζητήσω από έναν προπονητή να είναι ψύχραιμος στο πιο κρίσιμο ματς της καριέρας, όταν παίζεται η πρόκριση στους «οκτώ» του Μουντιάλ!
Αυτό, όμως, που θα ήθελα και θα ζητούσα από τον Σάντος, είναι να μην φύγει σαν κλέφτης από τη Βραζιλία! Δεν αρμόζει σε έναν προπονητή που έχει δεθεί με την Εθνική ομάδα τέσσερα χρόνια, που έχει προσφέρει πολλά, έχει αγαπηθεί από τους Ελληνες κι έχει κερδίσει την εκτίμηση όλων των ποδοσφαιριστών.
Δεν μπορεί να αναχωρεί χωρίς ένα αντίο, μία ομιλία, μία αγκαλιά. Ο Σάντος επέλεξε να τους πει ορισμένα πράγματα στα αποδυτήρια, τα οποία κανείς παίκτης δεν άκουσε λόγω της συναισθηματικής φόρτισης από τον αποκλεισμό και μετά να μπει στο πρώτο αεροπλάνο για την Πορτογαλία. Ούτε στο ξενοδοχείο κάθισε, ούτε στο τελευταίο δείπνο για να μιλήσει με τον Καραγκούνη, τον Κατσουράνη και τους υπόλοιπους παίκτες...
Και δεν αποτελεί δικαιολογία ότι θα έχανε την πτήση για την Πορτογαλία, γιατί όλοι γνωρίζουν ότι υπάρχουν πολλές καθημερινές πτήσεις μεταξύ των δύο χωρών.
Αλλά και να μην υπήρχαν, θα ήταν μεγάλο πρόβλημα να περάσει ένα τελευταίο βράδυ με τους ποδοσφαιριστές του, να πουν ιστορίες, να θυμηθούν περιστατικά των τελευταίων τεσσάρων ετών και να αποχαιρετιστούν σαν φίλοι που πέρασαν πολλά μαζί; Ο Φερνάντο Σάντος δεν είναι ο πιο εύκολος άνθρωπος του κόσμου, ούτε ανοίγεται εύκολα. Ωστόσο η στάση του την τελευταία μέρα στην Βραζιλία δεν ήταν αυτή που περιμέναμε και δεν τον τιμά. Και το σκηνικό ολοκληρώθηκε με τη συνέντευξη που έδωσε στην πατρίδα του αφήνοντας αιχμές κατά ορισμένων παικτών για τον αποκλεισμό της Εθνικής.
Αυτή η συμπεριφορά δεν αξίζει σε κανέναν και πολύ περισσότερο, δεν τιμά τον ίδιο! Κρίμα...
